We wrześniu 1987 roku dyrekcja budowy metra zorganizowała wycieczkę na plac budowy. Można było przejść ze stacji Ursynów tunelem na stację Stokłosy. Na pamiątkę ekscytującej podziemnej wyprawy każdy dostał taki folder.

Folder rozdawany podczas zwiedzania metra w 1987 r.
Krecik zaprasza, 1987

Mój ojciec zapisał nawet datę: 12 września 1987. O samej wycieczce opowiem innym razem, tu skupmy się na ulotce. Okładka wprowadza nas w podziemny świat i wylicza wykonawców inwestycji. W środku czeka mapa.

Trzy etapy budowy metra na ulotce z 1987 roku. W planach jest tu stacja pod Placem Konstytucji i na Muranowie.
Trzy etapy budowy, 1987

Na mapie znajdziemy jeszcze planowaną obwodnicę Ursynowa, czyli ulicę Findera, która miała przebiegać tuż przy płocie stacji postojowej. Przy okazji mamy zaznaczone kolejne etapy budowy. Trzeci i ostatni uda się skończyć za… 21 lat od wydania tej mapy.

Krótkie kalendarium budowy i najważniejsi wykonawcy. Folder z 1987 roku.
Kablobeton, Żelbet i inni, 1987

Na odwrocie mamy trochę danych technicznych i kalendarium wyjątkowo długiej budowy warszawskiego metra. Oraz listę płac.
Rok później pojawił się kolejny informator. Tym razem już zdecydowanie lepiej wydany, z kolorowymi zdjęciami i pięknymi wizualizacjami. Tu stacja Ursynów.

Krecik drąży tunele, a dla mieszkańców drążących temat metra mamy ulotkę. 1988 rok.
Krecik wciąż drąży, 1988

Nie mam pojęcia, skąd to się wzięło w mojej szufladzie. Nie pamiętam, aby w 1988 organizowano jakąś kolejną wycieczkę. Może folder dołączony był do gazety?

Obrazki z folderu metra wypuszczonego w 1988 roku.
Co słychać pod ziemią? 1988

Są w nim kolorowe zdjęcia, chociaż artysta łamiący dość oszczędnie gospodarował miejscem. Zmieścił za to gotowy już fragment tunelu i drążenie podziemne, które wówczas prowadzono pod Aleją Niepodległości i Polem Mokotowskim. Jest też oczywiście mapa.

Schemat linii metra (1988) z ulicą Findera przebiegającą przy stacji postojowej.
Schemat linii metra, 1988

Warto zwrócić uwagę, że na tym schemacie są zaznaczone stacje „Plac Konstytucji” oraz „Muranów”, z których później, w ramach oszczędności, zrezygnowano. Czyli stacji nie jest 23, tylko 21. Proszę się nie sugerować danymi z ostatniej strony ulotki z 1988 roku. Za dwadzieścia lat, gdy budowa wreszcie się skończy, życie nieco zweryfikuje te zapisy.

Dane techniczne i wykonawcy metra w folderze z 1988 r.
Kto za tym wszystkim stoi, 1988

Skomentujesz? Wiesz może coś więcej? A może autor się pomylił?