Herbsta 4: historia prawdziwa

Krótka prasowa historia pensjonatu przy Herbsta 4

4177
Po liczbie balkonów można ocenić że mieszkania przy Herbsta 4 nie należą do największych. W planach miały to być lokale tymczasowe, rotacyjne dla młodych małżeństw. Fot. Marcin Grzanek.
Herbsta 4 od ulicy

Blok przy Herbsta 4 nie ma szczęścia. Obrósł mnóstwem mitów i legend: że przeklęty, że dziwny, że w nim straszy. W każdym sezonie ogórkowym trafi się jakiś media worker przyjeżdżający aby usłyszeć te same historie, o których jego koledzy już tyle razy pisali. Sięgnijmy więc do prasy, ale do artykułów poważnych i zdemitologizujmy ten blok.

Zaczynamy od Expressu Wieczornego, który w październiku 1981 informuje, że gotowy jest już największy blok na Ursynowie. I tak, chodzi oczywiście o Herbsta 4. Gazeta informuje, że jest w nim aż 320 mieszkań dla młodych małżeństw i osób niepełnosprawnych, w związku z czym blok ma mnóstwo udogodnień: gabinety lekarskie, kawiarenkę, stołówkę.

Herbsta 4 gotowe!
Express Wieczorny, 26 października 1981 r.

Jedną trzecią puli mieszkań przeznaczono dla osób starszych. Oferta była kusząca. Samotni seniorzy mieli zrzec się swoich mieszkań, w zamian za co otrzymywali kawalerkę na Herbsta plus wyżywienie plus całodobową opiekę lekarską. Chętnych było wielu, pensjonat ruszył. I gdy tylko ruszył, od razu stał się kłopotem – bo kto by tam miał głowę, aby o to wszystko dbać? Utrzymywać stołówkę, fundować obiady, dbać o całodobową pomoc? Powoli więc rezygnowano z kolejnych udogodnień aż w końcu po dziesięciu latach pensjonat słonecznej jesieni stał się zwykłym blokiem z samotnymi starszymi ludźmi upchniętymi w kawalerkach. Wstrząsający obraz końca tego projektu przedstawia Życie Warszawy ze stycznia 1991 roku. Ja wiem, wygląda na Too Long Didn’t Read, ale szczerze polecam. Ciarki chodzą po plecach.

Gorzka historia Herbsta 4
Życie Warszawy, 26 stycznia 1991

Kto przeczytał, ten już wie. Czy blok jest przeklęty, nawiedzony? Nie. Chociaż na pewno jego mury widziały mnóstwo ludzkiego smutku. Jeszcze będę o nim pisał, bo to jest tylko jedna trzecia historii, dotycząca części dla seniorów. Sporą część mieszkań dostawały też młode małżeństwa, ale o nich kiedy indziej.

Zdjęcie tytułowe: Marcin Grzanek, 2005

Skomentujesz? Wiesz może coś więcej? A może autor się pomylił?